Dit is een digitaal dagboek over onze Canada/Amerika reis 2005.
Wij beginnen onze reis op 16 juni op Schiphol alwaar wij met een Martinair Boeing 767 naar Calgary-Canada vliegen. Daar, na een hotelovernachting, staat een camper voor ons klaar waarmee wij via het mooie Alberta en British Colombia in Canada, naar de grenspost rijden van Amerika. We gaan dan de staat Idaho in, verslag volgt uiteraard. Het is de bedoeling om via heel wat staten die bekend staan om hun natuurschoon en ranches (Idaho, Montana, Wyoming, Nebraska, North & South Dakota ) een cirkel te maken van zo’n 6500 km, om op 13 juli weer in Calgary te zijn. Daar is dan de Calgary Stampede, een groots festival van rodeo’s, cowboys, paarden, koeien, huifwagenraces etc, etc.
Op 14 juli vliegen we dan weer naar huis en komen vrijdag 15 juli om 08.30 uur weer op Schiphol aan.
We hebben alleen vliegtickets en camperhuur geboekt (bij Jan Doets), verder hebben we zelf een globale rondreis gepland. We hebben niets besproken en gaan dus lekker het avontuur tegemoet.De route kaartjes die je hieronder ziet zijn dan ook achteraf gemaakt.

Advertenties

LEWIS AND CLARK

Tijdens onze reis hebben we veel te maken gehad en het trail gevolgd van Lewis and Clark.
Ik heb hun verhaal in het nederlands gevonden,
Voor de geinteresseerden:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Expeditie_van_Lewis_en_Clark

1e LOG

Amster

Ik heb vandaag, 18 mei, een weblog aangemaakt. (pfff, was wel ff zweten, maar het is gelukt!) Ik hoop dat ik tijdens deze reis een en ander kan vertellen over onze avonturen en over plaatsen waar we allemaal langskomen. Ik ga er vanuit dat we in staat zijn om internetcomputers te vinden waar ik kan inloggen en natuurlijk logs plaatsen zodat iedereen ons kan volgen tijdens onze reis. Ook ga ik proberen om foto’s te plaatsen op de speciale fotopagina van Webshots. Ik hoop dat meer mensen dan alleen wij plezier gaan beleven aan deze ‘Cor en Ingrid weblog’. Yeah!

Onze routes :Idahoroute_1

Route_2005_1

Het is nu bijna elf uur, de koffers zijn gepakt, hehe…ik ben dit ook niet gewend, ik ga maar eens in de 2 of 3 jaar op vakantie. Geldzaken vanmiddag geregeld, huis schoongemaakt, etc.etc.
Morgenochtend om 7 uur vertrekken we van huis, Kees en Mark brengen ons weg. Om 11 uur vertrekt het vliegtuig als het goed is. We moeten tussen 8 en half 9 inchecken en daarna gaan we nog even met z’n vieren koffie drinken, altijd gezellig daar op Schiphol.
Net gezellig ook nog even met z’n allen gegeten en koffie gedronken, dat voelde goed.
Ik hoop dat ik kan slapen, ben best wel een beetje onrustig.

Vandaag de grote dag, om 7.15 vertrokken we vanaf huis, onze jongens brachten ons naar Schiphol. We konden zo inchecken, hooguit 10 min. gewacht. (?) Toen nog zeeen van tijd over, veiligheidsinspecties helemaal niet gehad, komt zeker omdat we op Canada vliegen i.p.v. Amerika. Lekker gezellig koffie gedronken met z’n vieren en toen afscheid genomen van de jongens. Dat viel me wel even zwaar. Vlucht had 20 minuten vertraging en toen kozen we het luchtruim. De reis verliep heel rustig, we konden alleen bijna nergens de grond zien vanwege zware bewolking, dat was wel jammer. We hebben wel grote stukken van Groenland gezien, dat was wel gaaf. Precies 9 uur later landden we in Calgary, we waren wel een beetje gaar, jemig wat een zit! De airportshuttle bracht ons naar het hotel. Ik ging lekker in bad, effe chillen, ook even op bed gelegen. We hebben een mooi balkonnetje met prachtig uitzicht op de Rockies. Net hebben we in het restaurant van het hotel lekker gegeten, ik had alleen niet zo’n honger en barst nu van de slaap. In Nederland is het al 5 uur in de ochtend, hier is het 9 uur ’s avonds. We gaan ook zo maar naar bed en hopen dat we lekker kunnen slapen. De weersverwachting is niet best de komende dagen maar misschien valt het mee, het is nu wel aardig weer, zo’n graad of 18. Morgen gaan de de camper ophalen en aan de rit richting British Colombia. Ik heb mijn mobiele telefoon hier aangezet en hij werkt! Gelijk de jongens gesmst, ik kreeg binnen een minuut sms terug van ze, gaaf he? Dus dat werkt goed hier, ben ik wel blij om. Nou ik ga afsluiten, mijn ogen vallen dicht, zo gauw ik weer een internetcomputer zie ergens dan vervolg ik ons verhaal. Dag allemaal!

HOWDY allemaal daar zijn we dan weer, we zijn intussen al heel wat kilometertjes verder. Vanuit ons hotel zijn we al om 10 uur opgehaald door de man van camperverhuur Canadream. Dat was mooi meegenomen want daar hadden we niet extra voor betaald. We kregen de grootste camper die ze hadden, tjee!
We hadden voor ‘run of fleet’ gekozen, dat betekent dat je een vaste lage prijs betaald en dan maar moet afwachten wat voor een camper je krijgt.
Hij was zo goed als nieuw, Cor vond best een beetje te groot maar ik was er superblij mee! Wat een lux ding!

Dinsdag 21 juni.

Hoi daar ben ik weer, ik zit nu onwijs hoog in een visitor centre op Lolo’s Pass, bijna op de grens van Idaho naar Montana, on Highway 12. We hebben overnacht op een forest campground, heel erg mooi, naast een rivier. 8 dollar, dus niet duur. We hebben gisterenavond de BBQ aangestoken en lekker gegeten. Het is hier erg warm. Gisteren hebben we een adembenemende horsebackride gemaakt. Cor zat op een Morgan horse, genaamd Brutus, en ik zat op een in het wild gevangen mustang, genaamd Spike. Onze gids was de eigenaar Frank van de ranch waar we waren en hij heeft enorm veel verteld, ook over de Nez-Perce indianen die in deze streek zitten. We hadden ook paden vlak langs een ongelooflijke afgronden, nou dat vond ik best wel scary! Maar een uitzichten! WOW! We zagen een schattig klein bambihertje, koeien, berensporen, een dode koe en een dode wolf. Het was een fascinerende rit!

Amerika_001

We gaan nu Montana in en zien wel weer waar we terecht komen, we gaan nu richting Missoula en dan gelijk het zuiden in, langs de Bitterroot Range, door de Big Hole Valley. Het is ook hier prachtig weer, ik hoorde thuis ook.. Mijn mobiele telefoon doet het al een tijdje niet, geen netwerk hier. Groetjes allemaal!

 

Woensdag 22 juni

Nou daar ben ik alweer. Na de Lolopass (ontzettend mooi daar) reden we gelijk Montana in, richting Lolo. Daar boodschappen gedaan en op zoek naar een Woodall gids. Daar staan alle campings in, niet gevonden. Getankt, hier is het wel wat goedkoper, 2.14 dollar voor een gallon, in Idaho was dat 2.29. Vanaf Lolo ginden we zuidwaarts. We vonden een prachtige forest campground net onder Sula. We stonden daar net, namen net ons eerste bakkie koffie toen brak er een onweersbui los. Heerlijk zo midden in dat bos in onze veilige camper. Het knapte gelijk weer op en toen maakten we nog een wandeling tot het donker was. Gelukkig was het nu wat koeler want we hadden een warme dag. Vanmorgen laat opgestaan, prachtig weer, buiten ontbeten. Cor heeft gelukkig geen spierpijn van die halve dag paardrijden. Om elf uur aan de rit, eerst langs een visitor centre, daar onze zoon Mark gebeld, alles gaat goed thuis gelukkig, ook met onze honden. We reden door tot aan Wisdom, daar de lunch gebruikt in een verschrikkelijk mooie eettent. Hier in deze omgeving heeft Cor 3 jaar geleden voor 6 weken gewoond en gewerkt op een ranch, dus voor hem was het als thuiskomen.

Maandag 27 juni

Hello folks! Jullie ziten alvast weer te smachten om het vervolg, nou hier zijn we weer. Op dit moment zit ik in een hotel in Douglas, Wyoming, even gevraagd of we mogen internetten en ja het mocht! Vanuit de Hirschy ranch zijn we de volgende dag weer vertrokken richting zuid, naar Dillon, daar getankt. Het kost 2.23 hier een gallon. Toen gingen we naar Virginia City, daar zijn we een paar uur blijven hangen, een oud westerndorpje, onwijs gaaf daar. Cor had gelijk weer een grote hond achter hem aan die vond dat Cor maar z’n baas moest worden. Dat heeft ie wel vaker. Daarna gingen we op zoek naar een camping, we vonden er een ongeveer 15 mile voor West Yellowstone, heette Bear Creek en was onwijs mooi, aan het Earth Quake Lake. Het was een NF camping, dus erg goedkoop en midden in de natuur. De andere dag via West Yellowstone dwars door het Yellowstone park heengetourd. Heleboel wilde dieren gezien maar geen beren helaas. Bij Fishing Bridge gestopt en lunch gebruikt in die mooie store met coffebar achterin. Cor moest weer erg lang wachten op zijn bratwurst, het briefje voor de keuken was weggewaaid, we hebben onwijs gelachen daar en we kregen gratis ijs omdat we ‘ so patient’ waren….Vandaar weer verder de east entrance uit, dat ging wel een beetje moeizaam, eenrichtingverkeer op een smalle weg langs een afgrond, hmm.. Toen de staat Wyoming in naar de geboorteplaats van Buffalo Bill, CODY. De camper op de KOA gezet en met en bus vol jolige Amerikanen naar de Night Rodeo. We vonden het een beetje van laag niveau maar we hadden wel veel schik omdat alles mis ging. Paarden die er vandoor gingen en bulls die ze niet konden krijgen, haha wat een gepruts…De barrelrace, mijn favoriet, ging wel onwijs goed. De volgende dag bleven we in Cody, we gingen naar het Buffalo Bill Historical Centre. Dat was erg mooi, echt een aanrader. Daarna het dorp in, veel leuke winkeltjes, gegeten in Bill zijn hotel, Het IRMA hotel. Daarna naar de Walmart, we lieten de camper daar staan voor de nacht, dat mag daar. De hele avond verder in de Walmart doorgbracht, joh de spijkerbroeken van levis en wrangler zijn daar maar ongeveer 15 dollar! We hebben er ieder een stel van gekocht. en nog veel meer…Cor ook bretels, maar steeds als ie bukt dan schieten die dingen los, ik lach me een breuk! De volgende ochtend de foto’s op cd laten branden, kun je zo op wachten en kost maar 2.85 dollar. Het was toen zondag middag dat we aan de rit gingen, de Wyoming 120 op richting Shoshoni. Die indianen zijn weer op een erg arm stuk land gezet en er was niets te beleven, alleen armoe. We reden door tot aan Casper en stonden daar op een KOA. Vandaar vanmorgen de interstate op richting Douglas waar we nu zijn. We gaan hier lunchen en dan vanmiddag Nebraska in. Groetjes aan iedereen en tot de volgende log!

Hey allemaal. Vanuit Douglas zijn we naar de grens gereden van Nebraska. Daar zagen we gelijk een onwijs angstaanjagende lucht, waaruit, dat hoorden we de volgende dag, een tornado uit ontstaan was. Ahum…

Amerika_003

We gingen schuilen in het eerste dorp Harrison maar de lucht ging bij ons vandaan dus we reden door naar Fort Robinson een onwijs gaaf gebiedje waar een hele mooie camping was, een beetje schuil onder een grote boom gingen we staan. De BBQ aan en we hebben daar heerlijk gegeten. De volgende dag het museum bezocht, alles staat daar in het teken van de soldaten en de indianen. (Sioux, Cheyenne en Lakota zitten en zaten hier). Wie daar in de buurt komt moet dat fort zeker bezichtigen. We hadden een rondrit in een hooiwagen met 2 paarden ervoor. Toen kwam er weer zo’n lucht aan en we moesten schuilen in een van die gebouwen. Later hoorden we dat in het dorpje 2 mile verderop (Crawford)de sirene was gegaan voor de tornadowarning! Dat wisten we nog niet toen, dus we gingen verder Fort Robinson bezoeken. Een oud vrouwtje maakte er ons opmerkzaam op dat er een chuckwagon cookout was die avond dus daar ook maar voor ingeschreven. Dat was zooo leuk, we gingen met een stel mensen in een soort van oud trammetje, voortgetrokken door een pickup, de hills in, zo’n 20 minuten van de campground af, naar het oude camp van Red Cloud, dat was het opperhoofd van de Lakota indians. Echt midden in de rimboe zaten we daar en we kregen buffalo stew met cornbread te eten aan grote tafels. Tevens kwam er alweer zo’n heftige gitzwarte onweers tornadolucht op ons af. Dat gaf wel een aardig sfeertje kan ik je zeggen. Het kampvuur ging aan en een of andere cowboy kwam opdraven met zijn gitaar en ging zingen. Tot het weer losbarstte, toen gingen we onder een afdak wat daar stond verder zingen. We hebben net geen tornado gezien maar ik verzeker je, ik vond dat niet zo erg…. Thuisgekomen lekker aan de koffie met een eenzame buurman. Hij wist veel te vertellen over tornado’s en hagelstenen zo groot als tennisballen in Nebraska… Afijn we bleven er nog een nachtje en de volgende dag weer aan de rit, richting zuid, naar Scottsbluff. Daar eerst even naar de Wal*mart (wordt al aardig een verslaving) toen naar Scottsbluff National Monument. Dat is een klomp berg onwijs hoog, een bluff heet dat, daar zijn er meerdere van hier maar op deze kan je op met de auto! Onze camper was te groot voor die weg en tunnels dus we kregen vervoer van een juffrouw van het visitor centre. Bovengekomen wisten we niet wat we zagen, ongelooflijk wat een uitzicht!

Amerika_foto_005

De rest van het land is nagenoeg plat dus je kan zooo ver kijken, ik kreeg wel een beetje hoogtevrees want we liepen vlak naast een afgrond. Onze chauffeuze was de vorige dag ook bovenop deze berg en zag de tornado de grond raken 30 mile verderop! Getverdegetver… We vonden een leuke camping langs de North Platte rivier en daar zijn we net van weggereden. Nu zitten we in een bibliotheek in Scottsbluff en gaan straks naar Chimney Rock. Dat is ons zuidelijkste en oostelijkste punt, vandaaruit gaan we weer noord en west rijden, naar South Dakota, North Dakota en Montana weer in. Het is nu lekker weer met gelukkig een blauwe lucht….Wordt vervolgd! Na veel zweten en puffen hebben we wat foto’s op de webshots-site gekregen, kijk maar even,de foto-link staat linksboven bij links. Bedankt voor al jullie berichtjes, dat vinden we heel erg leuk! Groetjes aan jullie allemaal!!!!

 

Zaterdag 2 juli

Hallo! Ik zit nu op een KOA campground in Belvedere, South Dakota. Ze hebben zomaar een computer op internet, dat maak je niet vaak mee, dus ik heb me er gelijk opgestort en heb in het afgelopen half uur de halve cd met foto’s op de webshots-site gezet, kunnen jullie even voort. Er staan nog geen teksten bij, dat komt wel, dat duurt me nu te lang. Moest ook nog even mijn emails lezen, er stond een verrassing bij, mijn oude vriend Chris heeft mij gemaild. Vanuit Scottsbluff zijn we in oostelijke richting gegaan, naar Chimney Rock (zie foto’s). Gaaf om te zien. Daar in de buurt was een leuke natuurcamping aan een meertje bij Bridgeport. Lekker vuurtje aan en heerlijk geBBQd daar. De volgende dag weer aan de rit het noorden in, naar Alliance. Daar lekker in het dorp aan de koffie met heerlijke taart, toen even noordelijker Carhenge bezocht. Kijk maar op de foto wat dat is, je lacht je rot. Voor Erik misschien pijnlijk, want zo ga je niet met auto’s om.(haha)

Amerika_foto_011

Verder doorgereden naar Chadron en wat hadden ze daar??? Een WALMART! Dus gelijk weer een cd laten branden en vandaar dat jullie nu zoveel foto’s zien. Lekker gegeten aldaar bij een Country kitchen, en weer verder oostelijk naar een heel mooi gebied bij Hay Springs. Dit alles nog allemaal in Nebraska. We stonden zeer eenzaam daar, weer aan een mooi meertje. Vandaag weer aan de rit, recht het noorden in, via indianenreservaten naar Wounded Knee (weten jullie nog die song van Redbone?) in South Dakota. Alles indianen daar de Oglala/Sioux en de Lakota wonen hier. Erg armoedig allemaal, maar ze zijn heel erg vriendelijk. We gingen koffie bij ze drinken en we hoefden niets te betalen. We hebben het visitor centre bezocht over Wounded Knee en steeds gaan de verhalen en legendes weer over een opperhoofd, RED CLOUD, die heel veel heeft betekent voor Nebraska en South Dakota. Een geweldige persoonlijkheid was dat!

Chiefredcloud

Zijn tegenstander trouwens, Crazy Horse, is gedood bij Fort Robinson, waar we op die plaats hebben gestaan. Morgen komen we bij het graf van Sitting Bull. We zitten echt helemaal tussen de indianen en indianenlegendes/verhalen, geweldig! Via de Interstat I-90 (east) zitten we nu hier op een KOA in de buurt van Midland. Morgen gaan we een klein stukje verder east op de interstate, en dan noordelijk richting Pierre. Daar gaan we de Missouri volgen in noordwestelijke richting. Ik zit nu al een uur achter de computer en om half negen gaat het restaurant dicht dus we gaan maar gauw eten nu. Heel veel plezier met alle foto’s en tot de volgende keer!

Zondag 3 juli

Nog vergeten te vermelden gisteren, we zijn ook door Badlands gereden, wat een aparte wereld daar, het lijkt de maan wel! Vandaag heb ik weer wat foto’s toegevoegd op de webshots pagina. Het staat alleen wat door elkaar nu, eerst het tweede gedeelte en dan het eerste gedeelte, maar dat kon even niet anders, thuis zet ik het allemaal wel op volgorde.
We zijn nog steeds op de Koa in South Dakota, Cor is nu de camper aan het gereed maken voor de volgende rit. Vuil water lozen, fris water tanken, propaan tanken en dan gaan we weer, tot de volgende keer allemaal!!!

Dinsdag 5 juli

Daar zijn we weer, dit keer vanuit de bibliotheek in Bismarck, de hoofdstad van North Dakota. Vanuit de KOA in South Dakota zijn we in oostelijke richting de interstate op gegaan, en onder de stad Pierre er weer af, toen de highway richting noord, via Pierre de 83 omhoog gereden. Heel veel heuvelachtig grasland daar, allemaal grainfarmers. We reden langs de Missouri maar zagen hem maar af en toe. Tot Mobridge, daar namen we de weg over de rivier. We stopten daar bij een onwijs mooie camping met uitzicht over de Missouri. We vielen gelijk weer met onze neus in de boter want er was net een rodeo die avond. Wij gelijk kaarten gekocht en de mooiste plek op de tribune uitgezocht. Deze rodeo was professioneler dan die in Cody, we genoten met volle teugen! Geweldig, en hele mooie paarden!

Amerika_foto_012

Amerika_foto_018

Cor zijn avond kon ook niet kapot, tijdens de hele rodeo was er volop muziek, veel oude rocknummers en op een gegeven moment… ja hoor…Radar Love van onze nationale trots The Golden Earring! Heerlijk weer erbij, foto’s volgen nog. De rest van de avond bij de camper gezeten, kijken naar het vuurwerk.

Het was de avond van 3 naar 4 juli, en op 4 juli is het hier Independence Day, een nationale feestdag. De volgende dag het graf en het monument bezocht van Sitting Bull, hoog op een heuvel aan de Missouri. Prachtig om daar te wezen! Het was 5 mile westelijk van Mobridge.

Amerika_foto_006

We reden verder noordelijk de staat South Dakota uit, en North Dakota in. Een paar uur gereden toen kwamen we bij Fort Yates, daar lag Sitting Bull eerst begraven, daar was ook een monument. We hadden intussen trek in koffie maar dat dorpje was geheel bevolkt door Standing Rock Sioux indianen en die hebben haast nooit geen eetgelegenheden. Wij weer verder en opeens na een hele tijd door onbevolkt gebied te hebben gereden zagen we een prachtig groot gebouw wat een casino bleek te zijn. Prairie Knights heette het en werd gerund door ook al Standing Rock Sioux indianen. Wij naar binnen, we wisten niet wat we zagen, wat een luxe en wat een volk! We gingen eerst maar eens koffie drinken met een hamburger en keken intussen onze ogen uit! Wij alle kwartjes bij elkaar gezocht en ook op zo’n soort van fruitautomaat spelen. Cor won heel wat kwartjes maar we hebben ze allemaal weer erin gegooid….Toen weer naar de camper. Cor maakte nog even een foto van het gebouw buiten en werd toen opeens aangevallen door 10 miljoen rode mieren, hij rennen en springen, ik dacht wat heeft die nou? Hij was ook nog in de camper geweest dus die zat ook onder. Ik gelijk de OFF gepakt, dat is een verdelgingsmiddel en ik spuiten, gelukkig gingen ze dood, wij ook bijna in coma door de damp, toch de matten eruit gehaald en alle mieren dood stampen. Hehe dat was toch even wat! We gingen weer verder tot aan Bismarck. We hebben overnacht op een KOA camping, heel mooi en nu gaan we zo naar de Missouri, we hebben een riviertocht op een ouderwetse radarboot geregeld. Het is hier nu half een en om twee uur moeten we ons daar melden, lijkt ons erg leuk, we hebben er prachtig weer bij, niet te warm niet te koud en volop zon. De foto’s volgen uiteraard. Nu nog even ergens een bakkie koffie scoren en dan de rivier op, wat een leven he?? Nou ik ga weer stoppen, over een paar dagen hoop ik weer ergens in te loggen. Deze dag blijven we nog in North Dakota en morgen of waarschijnlijk overmorgen zullen we weer terugkeren naar Montana. Groetjes aan iedereen!!!

Donderdag 7 juli

Daar zijn we weer, dit keer vanuit een bibliotheek in Glendive, Montana. In Bismarck zijn we de Missouririvier opgegaan met een ouderwetse Lewis and Clark radarboot in noordelijke richting en na een uur weer gekeerd. We zaten lekker boven op het dek in het zonnetje en genoten met volle teugen. Daarna weer aan de rit richting het noorden. De kenners onder jullie zullen wel in de gaten hebben dat we de Lewis and Clark trail volgen. In Washburn was een groot Lewis and Clark intepretive centre waar we volop informatie kregen over deze ontdekkingsreizigers. Zij moesten in het Noorden alles in kaart brengen in opdracht van de president. Daar vlakbij was een fort, Fort Mandan, wat we ook bezocht hebben, daar hebben ze met hun gevolg overwinterd. Toen kwamen we een onzettend mooie gave campround tegen, we moesten er een eind uit de bewoonde wereld voor rijden, wat ook al niet erg bewoond was, om er te komen maar het was meer dan de moeite waard! Het was in het Cross Ranch State Park, aan de Missouri. Zooo mooi en oer daar! De volgende dag weer aan de rit richting west, a long lonesome road, in Beulah gestopt voor de lunch. Een vriendelijk stadje waar ze zeer verbaasd waren dat er Europeanen waren, laat staan Hollanders. We hebben er ook gelijk getankt. Nog een stuk naar het westen doorgereden en toen met een haakse hoek naar het zuiden, dwars door de Little Missouri Grasslands. Tot aan de interstate, toen weer westwaarts, tot we bij het stadje Medora kwamen. Jeetje wat een leuk stadje was dat! Wel een beetje toeristisch maar dat is ook wel eens leuk op deze reis. In dat stadje lag de ingang tot het Theodore Roosevelt National Park. Wij erin en zochten een mooie campground op, de Cottonwood Campground. Daar hebben we afgelopen nacht lekker geslapen, het is wel een beetje heet hier. Vermoedelijk hebben een paar weken gelden onze kennissen Janke en Wiebe hier ook gestaan. Vanmorgen hebben we de weg door het park gereden. Onwaarschijnlijk mooi was het, er liepen wilde kuddes buffels, paarden en we zagen veel prairiehondjes waar we altijd erg veel schik om hebben. Adembenemende uitzichten, dit keer geen last van hoogtevrees. Tussen de middag geluncht in Medora,de interstate weer op richting west. Een uur geleden zijn we zo Montana binnen gereden via het grensstadje Beach. En nu dus in Glendive. We gaan vanaf hier noordwestelijk rijden richting Jordan. Het is hier behoorlijk warm… groetjes aan iedereen en tot het volgende log. Foto’s hebben we nog niet op een cd laten schrijven, als we dat weer hebben zal ik ze weer op webshots zetten.

Maandag 11 juli

Nou, het heeft even geduurd, we zaten in zeer onbevolkt gebied, maar hier zijn we weer. Het laatste log kwam uit oost Montana en nu zitten we in Browning, noordwest Montana. Vanuit Glendive zijn we op zoek gegaan naar een campground, we reden richting Jordan maar halverwege namen we een weg naar het noorden 20 mile en toen nog 5 mile op een gravelpad west en we kwamen bij het eenzaamste plekje tot nu toe, Nelson Creek. Het was een verlaten camping aan een droge tak van het Fort Peck meer. Geweldig daar! Volgende dag 475 kilometer gereden over de 200 west, via Jordan en dorpjes die alweer van de aardbodem verdwenen zijn, op wat wrakhout na. In Lewistown gestopt, gegeten en geshopt. Loeiheet daar. Doorgereden via Eddy’s Corner, Harlowton, Martinsdale naar onze favoriete camping, Spring Creek. Daar heerlijk overnacht, we waren bijna de enigen.

Amerika_foto_007_1

De volgende morgen laat op, even gewandeld en doorgereden via White Sulphur Springs naar het noorden, Great Falls. Vast een Koa camping daar geregeld en toen wilde Cor graag naar Carter, noordwaarts een half uur, daar was een historische pont over de Missouri en daar moesten we op met camper en al. Bij Carter de weg af en nog 15 minuten op een gravelpad en ja hoor daar was dat pontje. Jemig de camper erop, kon net, en toen die woeste rivier over. Gelukkig zat het pontje aan een sterke kabel vast. Aan de overkant gekomen was er eigenlijk alleen een zand/gravel weggetje door een woest gebied heen en het begon ook nog te regenen en te onweren. Wij de camper in een kloof gezet, lekker koffie gezet en genoten van de byzondere omgeving waar we waren. Vast nog nooit een toerist geweest hier! Toen teruggevaren met de pont en in Great Falls lekker gegeten en naar de KOA die we al geregeld hadden. Daar wachtte ons een verrassing, er was die avond live muziek van een bluegrass/country duo. We hebben daar erg van genoten, gitaar, banjo en viool, erg leuk. Alles weer even opgeladen met stroom, water in de tank, vuil water geloost en we konden er weer even tegen. De volgende dag naar de Great Falls gekeken, daar is de stad naar vernoemd, dat is een groot verval in de Missouri, heel mooi. Toen weer nodig naar de Walmart, o.a. foto’s op cd gezet, getankt en weer aan de rit. Nu meest noordelijk, richting Browning. Vanuit Browning naar East Glacier, daar een weggetje op naar een mooie camping bij Red Eagle, een blackfeet indiaan. Rabberig weer erbij, dat was wel weer eens lekker na al die warmte. Zomaar weer eens in de camper gegeten. Lekker geslapen en de volgende ochtend naar Browning terug. We hebben zojuist het museum bezocht van de Plains Indian, dat was gaaf. Daarna naar een Blackfeet Trading Post, daar hebben we weer mooie kleding gekocht. En nu dus in de bobliotheek. Browning wordt geheel bevolkt door the Blackfeet Nation. Zodirect gaan we naar St. Mary, daar blijven we twee dagen want we gaan morgen de dagtour maken met een soort van bus over de 51 mile Going to the Sun Road. Onze camper is net even te groot daarvoor vandaar. Deze road loopt dwars door het mooie Glacier Park. Woensdag vertrekken we dan richting Canada, om daar woensdagmiddag aan tekomen op een camping in Calgary. In Calgary is nu de Stampede aan de gang en daar hopen we nog wat van mee te maken voor dat we donderdag naar huis vliegen. Misschien zie ik nog kans om dit log bij te werken voor die tijd en anders doe ik dat thuis. Groetjes aan iedereen!

Vrijdag 15 juli.

Deze log komt vanaf mijn eigen computer want ik ben weer veilig thuis in dit te krappe landje. Ik zal nog even van de laatste dagen vertellen. Wij zijn maandagavond via een prachtige weg aangekomen op de KOA in ST. Mary, nog steeds Montana uiteraard. De volgende dag met een rode ‘jammer’ bus met 14 passagiers dan eindelijk de Going To The Sun Road op.

Door de verhuizing van weblog zijn de laatste regels verdwenen van deze post.

The Going to the Sun road was fantastisch, niet onder woorden te brengen, moet je echt zelf gezien hebben. Je mond valt open!
De volgende dag zijn we in de avond met de camping shuttle vanaf the Calgary West campground naar de Calgary Stampede geweest, wat een beleving om dit grootse evenement mee te maken. Huifkarraces, geweldig, je gaat compleet uit je dak.
Verder grote muzikale optredens gezien van o.a. the Jeff Healy band!

De volgende dag camper inleveren en naar huis, het was weer een briljante reis!

Tagwolk